Stilte

Echte stilte heeft alles te maken met de staat van ons bewustzijn. Ik denk dat we allemaal wel kennen wat ik een gemaakte stilte noem, wat een soort van doodse stilte is. Het is een soort stilte die voortkomt uit het manipuleren van de geest. Dat is een valse stilte, omdat ze gemaakt is; beheerst. Echte stilte heeft niets te maken met wat voor beheersing of manipulatie van jezelf of je ervaring ook. Vergeet het beheersen van de geest dus maar.

Bewustzijn

We worden omringd door grof bewustzijn. Wanneer je de televisie aanzet, ontmoet je grof bewustzijn. De meeste films die je ziet bestaan uit  grof bewustzijn.
Vanuit deze grove staat van bewustzijn wordt stilte als object beschouwd. Kalmte is iets dat jou lijkt te overkomen. Maar dat is geen echte stilte. Echte stilte is je ware aard.
Het is niet zo dat jij stil bent ; JIJ bent de stilte.

Hou op stilte als afwezigheid van lawaai te beschouwen, mentaal lawaai, emotioneel lawaai, of het lawaai om je heen. Zolang jij stilte ziet als iets objectiefs, iets dat niet jij bent , maar tot je kan komen als een emotionele ervaring, ga je jouw geprojecteerde idee achterna. Zoeken naar stilte is zoiets als op een motorboot over het meer racen op zoek naar een rustige plek waar alles stil is, terwijl jij vroem, vroem rond racet met de groeiende angst dat je er nooit zult komen. Eigenlijk is het enige wat je moet doen vaart minderen en de sleutel omdraaien. Dan heb je het en is het heel rustig, heel stil.  Wanneer je ontvankelijk wordt en alles toelaat, keer je terug naar je natuurlijke staat, die heel rustig is. Ontvankelijk zijn is net als vaart minderen. Het is een natuurlijke toestand van rust.

Probeer alleen maar aanwezig te zijn, wat wil zeggen: volledig ontvankelijk te worden.
Dit heeft meer van luisteren dan van focussen. Focussen wordt vaak aangeraden door oefeningen te doen; discipline in je eigen verhaal te leggen.
In luisteren zit een natuurlijke staat. Deze staat heeft het kenmerk dat zij moeiteloos is. Het  moet zo zijn dat ze geen onderhoud nodig heeft.
Een rustige geest die door concentratie bereikt is, wordt ten slotte een duffe geest. Geen vrije geest !  Dit is een soort gemoedsrust die ontstaat krijgt wanneer je hebt leren mediteren door je te concentreren – je beheerst je ervaring.

Spiritueel onderzoek bestaat voor de helft uit jezelf direct tot stilte te brengen.
Wanneer je vraagt: ‘wie ben ik’, zul je, als je eerlijk bent, merken dat dit je onmiddellijk terugbrengt bij stilte. Het brein heeft daar geen antwoord op. Daarom is er plotseling stilte. De vraag is bedoeld om jou naar die staat van stilte te voeren, die niet gemaakt is. Waar denken of zoeken naar de juiste emotionele ervaring faalt. Als je zoekt naar wie je bent of vraagt wat Waarheid is, zul je merken dat deze vragen je onmiddellijk tot kalmte brengen. Het soort kalmte dat natuurlijk en spontaan en niet beheerst is, is eigenlijk vol gevoel; ze is warm en onbegrensd. Beheerste kalmte is verstijfd en eng. Wanneer kalmte niet beheerst wordt, voel je je heel open. Je wordt ontvankelijk en de geest dringt zich niet op. Er vindt een vanzelfsprekende terugkeer naar je ware aard plaats.

Stilte